Koncentrat bogato płytkowy a urazy kości:

Zastosowanie preparatu bogatopłytkowego w przewlekłych, opornych na leczenie operacyjne i antybiotykoterapię przypadków zapaleń kości.
PRP zastosowano u chorych leczonych wielokrotnie operacyjnie, stosując jednocześnie długotrwałą antybiotykoterapię ogólną i miejscową celowaną zgodnie z obowiązującymi standardami. Zachęcające wyniki po zastosowaniu PRP wynikają prawdopodobnie z „przełomu” spowodowanego bardzo dużą ilością: płytkopochodnego czynnika wzrostu (Platelet- derived growth factor – PDGF), transformującego czynnika wzrostu (Transforming growth factor – TGF- _1 i TGF- _2), czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (Vascular Endothelial Growth Factor – VEGF) oraz czynnika wzrostu fibroblastów (fibroblast growth factor – FGF)

Uzyskane wyniki oceniano na podstawie skali ocen, opracowanej przez Babiaka i Kowalewskiego, według następujących kryteriów:
1. Wynik dobry: trwałe wygojenie rany, brak wznowy zakażenia przez co najmniej rok.
2. Wynik zadowalający: przejściowe wygojenie zakażenia (od kilku miesięcy do roku), postęp w gojeniu się rany, ale bez jej całkowitego zagojenia.
3. Wynik zły: brak poprawy w gojeniu rany, utrzymywanie się zakażenia lub jego szybki nawrót w ciągu kilku dni (tygodni, konieczność reoperacji) .
Uzyskano 8 dobrych wyników, 2 zadowalające, a złych – 0.
Prawdopodobnie PDGF wpływa na zwiększenie ekspresji genów odpowiedzialnych za aktywację osteoklastów i fibroblastów oraz wielu innych procesów stymulowanych przez interleukinę , doprowadzając w pierwszym etapie do szczególnej aktywności makrofagów, których ilość w ognisku zapalenia jest stała, a ulega zwiększeniu po zadziałaniu urazu na tkankę.
Doniesienie to potwierdza, że omówione leczenie pourazowego zapalenia tkanki kostnej z użyciem wpływa korzystnie na procesy regeneracji.